است كه قسم را خورده آنگاه وى را رها نمايند از اينرو وى حق دارد براى عدم ارتكاب قسم و دفع آن متوسل بگرفتن شاهد شود . البته اگرچه ودعى در خوردن قسم صادق و راستگو است ولى چون اقدام بر قسم امر مكروه و مرجوحى است لاجرم براى فرار از آن براى وى چنين راهى شرعا باز است . قوله : و كذا حكم كل من عليه حق : كلمه [ كذا ] اشاره است به عدم تسليم حق تا اقامه شاهد و ضمير در [ عليه ] به من - موصوله راجعست . قوله : و ان كان وديعة : ضمير در [ كان ] به حق راجع است . قوله : يقبل قوله : اين جمله صفت است براى [ وديعه ] و ضمير در [ قوله ] به [ وديعه ] راجع بوده بطريق استخدام چون از ضمير ودعى اراده شده است . قوله : فى ردها : يعنى رد وديعه . قوله : لا فتقاره الى اليمين : ضمير در [ لا فتقاره ] بودعى راجع مىباشد . قوله : فله دفعها بالاشهاد : ضمير در [ فله ] به ودعى و در [ دفعها ] به عين عائد است . قوله : و ان كان صادقا : ضمير مستتر در [ كان ] بودعى راجع است و مقصود از [ صادقا ] صادقا فى قسمه مىباشد . متن : و لا فرق في ذلك بين من يكون له على الحق بينة ، و غيره ، لما ذكرناه من الوجه ، هذا هو أجود الأقوال